Erwteneiwit en wei-eiwit worden meestal vergeleken op basis van de kwaliteit van de aminozuren, spierherstel of geschiktheid voor veganisten. Een gerandomiseerd cross-overonderzoek uit 2026 onderzocht echter een andere vraag: hebben ze een verschillend effect op de bloedglucose- en insulinespiegel wanneer ze samen met geraffineerde koolhydraten worden geconsumeerd?
De resultaten geven productontwikkelaars een nuttige aanwijzing, maar geen definitieve bewering. Dit was een onderzoek naar een glucosebelastingstest van drie uur bij gezonde volwassenen – geen langetermijnstudie bij mensen met diabetes of een test van gewone gemengde maaltijden.[1]
Wat werd er in het onderzoek nu precies getest?
Dertig gezonde volwassenen voltooiden vijf testsessies na een nacht vasten. Tijdens elke sessie consumeerden ze een van de volgende dranken in 250 ml water:
- 50 g glucose alleen;
- 50 g glucose met 10 of 20 g erwteneiwitisolaat; of
- 50 g glucose met 10 of 20 g wei-eiwitconcentraat.
De bloedglucose- en plasma-insulinespiegels werden gedurende 180 minuten gemeten. Omdat elke deelnemer alle vijf drankjes op verschillende dagen testte, verminderde het crossover-ontwerp een deel van de variatie tussen personen die voedingsvergelijkingen kunnen bemoeilijken.[1]
In het onderzoek werden één commercieel erwteneiwitisolaat en één wei-eiwitconcentraat getest. Niet alle soorten erwten- en wei-eiwit werden met elkaar vergeleken, en de poeders werden opgelost met glucose in plaats van verwerkt in een reep, shake of complete maaltijd.
Beide eiwitten verminderden de glucoserespons bij 20 g.
Vergeleken met alleen glucose verminderde de toevoeging van 20 g van een van beide eiwitten het drie uur durende incrementele oppervlak onder de bloedglucosecurve aanzienlijk. De vermindering was ongeveer 37% met erwteneiwit en 30% met wei-eiwit.[1]
Op het eerste gezicht lijkt erwteneiwit beter te presteren. De statistische interpretatie is echter terughoudender. De twee behandelingen met 20 g erwteneiwit lieten elk een significant lagere waarde zien dan glucose alleen, maar de studie rapporteerde geen significant direct verschil tussen 20 g erwteneiwit en 20 g wei-eiwit voor de iAUC van glucose na drie uur.
Het verschil van 37% versus 30% is dus een numeriek verschil en geen bewijs dat erwteneiwit de bloedglucose na de maaltijd consequent meer verlaagt dan wei-eiwit.
Ook de dosering speelde een rol. De duidelijkste glucoseverlagingen werden waargenomen bij 20 g, terwijl de resultaten bij 10 g minder uitgesproken waren. Dit is relevant voor producten die slechts een kleine hoeveelheid eiwit bevatten en vooraan in de verpakking worden geplaatst.
Het duidelijkste verschil zat hem in de insulinereactie.
Het duidelijkste directe verschil kwam naar voren in de insulineresultaten. Gedurende drie uur was de insuline iAUC ongeveer 32% lager met 20 g erwteneiwit dan met 20 g wei-eiwit. De piekplasma-insuline was ook 29% lager, en beide verschillen waren statistisch significant.[1]
Eerder onderzoek bij mensen heeft aangetoond dat wei een sterke insulinereactie kan veroorzaken, mogelijk in samenhang met het aminozuurprofiel en incretinehormonen.[2,3] In de proef uit 2026 werden de aminozuursamenstelling, het verteringsgedrag en de tijdens de vertering vrijgekomen peptiden besproken als mogelijke verklaringen voor het verschil tussen erwten en wei.
De onderzoekers hebben echter geen incretinehormonen, maaglediging of spijsverteringskinetiek gemeten. Het onderzoek kon het mechanisme daarom niet vaststellen.
Een lagere acute insulinereactie mag niet automatisch als "beter" worden bestempeld. Insuline is onderdeel van de normale glucoseregulatie en in dit onderzoek werden de insulinegevoeligheid op lange termijn, het risico op diabetes of klinische uitkomsten niet beoordeeld.
Wat betekent dit voor productontwikkeling?
De bevindingen ondersteunen verder onderzoek naar erwteneiwit in koolhydraatrijke shakes, maaltijdvervangers, repen en concepten voor gezond ouder worden. Ze tonen ook aan dat de eiwitbron en de portiegrootte de metabolische reacties kunnen beïnvloeden – niet alleen het voedingswaardelabel.
Het onderzoek rechtvaardigt niet de marketing van een erwteneiwitproduct als middel om diabetes te voorkomen, te behandelen of te beheersen. De deelnemers waren gezond, de interventie was acuut en de testdrank bevatte 50 gram glucose zonder de vetten, vezels of voedingsstructuur die in de meeste maaltijden voorkomen.
Het onderzoek werd gefinancierd door Roquette, de leverancier van het geteste erwteneiwit. Drie co-auteurs waren in dienst van Roquette en namen deel aan het onderzoeksontwerp en de beslissing om te publiceren. In het artikel staat dat de financier niet betrokken was bij de gegevensverzameling, -analyse, -interpretatie of de voorbereiding van het manuscript.[1] Dit maakt de bevindingen niet ongeldig, maar het moet wel in overweging worden genomen bij de interpretatie van een onderzoek dat specifiek op één ingrediënt is gericht.
Voordat de resultaten commercieel worden toegepast, moeten ontwikkelaars het eindproduct nog testen. Eiwitconcentratie, koolhydraattype, vezels, vet, verwerking, viscositeit en portiegrootte kunnen allemaal van invloed zijn op de reactie – evenals smaak, textuur en consumentenacceptatie.
De keuze tussen erwteneiwit en wei-eiwit vereist een bredere analyse.
Het metabolisme na de maaltijd is één aspect om rekening mee te houden bij de samenstelling van een eiwitformule, maar niet het enige. Wei-eiwit kan aantrekkelijk blijven wanneer een hoge leucineconcentratie, een zuivelachtige smaak en de bekendheid met sportvoeding belangrijk zijn. Erwteneiwit kan veganistische, zuivelvrije en gedifferentieerde voedingsconcepten ondersteunen, maar de smaak, textuur en het aminozuurprofiel moeten zorgvuldig worden beheerd.
SRS Nutrition Express levert erwten- en wei-eiwitingrediënten en kan merken helpen bij het vergelijken van specificaties, eiwitgehalte, dispergeerbaarheid, sensorische eigenschappen en ondersteunende documentatie vóór de proefproductie. De juiste keuze begint met het eindproduct, niet met één kopregel uit één proef.
Referenties
- Thondre PS, Young E, Pledger S, et al. Een gerandomiseerd gecontroleerd onderzoek bij gezonde deelnemers om de insuline-stimulerende effecten van wei-eiwit en erwteneiwit, ingenomen met glucose, te vergelijken. PLOS ONE. 2026;21(1):e0340386.https://doi.org/10.1371/journal.pone.0340386
- Nilsson M, Stenberg M, Frid AH, Holst JJ, Björck IME. Glycemie en insulinemie bij gezonde proefpersonen na lactose-equivalente maaltijden van melk en andere voedingsproteïnen: de rol van plasma-aminozuren en incretinen. American Journal of Clinical Nutrition. 2004;80(5):1246–1253. https://doi.org/10.1093/ajcn/80.5.1246
- Wolever TMS, et al. Het effect van het toevoegen van eiwitten aan een koolhydraatrijke maaltijd op de postprandiale glucose- en insulinereacties: een systematische review en meta-analyse. 2024.PubMed-record
Geplaatst op: 12 augustus 2026
